Odgovara:
Dragan Vešović, dr. vet. med.,
Pet centar, Heinzelova 60, Zagreb

P: Interesuje me da li po ovoj krvnoj slici (u prilogu e-maila) može da se ustanovi da je kuja imala hemobartonelu? Lečena je doxiciklinom, gvožđe, folna, vitamin C,.. Ali izgleda da je redom dobijaju svi psi sa kojima ima kontakt lizanja i slično. Da li je to hemobartonela i kako je izlečiti skroz,  da ne prenosi na mlade pse? Hvala, Ivan

O: Hemobartoneloza (Haemobartonellosis) je bolest koja se prenosi krpeljima (ponekad i buhama) te se pojavljuje kod pasa i mačaka. Cilj uzročnika su crvena krvna zrnca (eritrociti) koja su odgovorna za prijenos kisika.

U mačaka, bolest se zove infekciozna anemija mačaka.

Hemobartonelozu uzrokuje Haemobartonella canis i H. felis. I jedan i drugi uzročnik nisu tipične bakterije. Naime, oni pripadaju skupini mikroorganizama koji nose naziv mikoplazme. Danas ovaj uzročnik nosi naziv Mycoplasma haemocanis i M. haemofelis.

Bolest se prenosi kontaminiranim krpeljima i buhama. Kod mačaka, M. haemofelis (prije - H. felis) se može prenijeti i s majke na mačiće. Kod pasa postoje slični slučajevi, ali se to još mora znanstveno potvrditi.

U pravilu, kod pasa se bolest ne manifestira, odnosno, do pojave kliničkih simptoma dolazi kada za njih postoje određeni preduvjeti, kao što su pad ili ozbiljno narušen imunitet, odstranjivanje slezene, infekcije različite etiologije. Naime, slezena je odgovorna za filtraciju krvi na taj način što uklanja i uništava oštećene eritrocite. Iz tog razloga, ljubimci koji nemaju slezenu su poprilično prijemljivi na ovu bolest.

Kliničku sliku prate gubitak apetita, depresija, apatija, gubitak na tjelesnoj težini i visoka groznica. U težim slučajevima, moguće je i uginuće ljubimca.

Kako zaraženi krpelji mogu prenijeti i mnoge druge bolesti, nerijetko se na oboljeloj životinji od hemobartoneloze mogu utvrditi i uzročnici drugih bolesti, kao što su erlihioze i babezioze.

Bolest se može dijagnosticirati na različite načine. Tako, ponekad je moguće utvrditi uzročnika unutar samih eritrocita (mikroskopom) na krvnom razmazu. Broj samih mikroorganizama može znatno fluktuirati, što bitno otežava samu dijagnostiku. Molekularna detekcija PCR metodom (metoda lančane reakcije polimeraze) je najosjetljiviji i specifičan način za detekciju M. haemocanis u krvi inficiranih pasa, bilo u fazi akutne ili latentne infekcije.
 
Hemobartoneloza se liječi antibioticima, kao što su tetraciklini, oksitetraciklini ili doksiciklin, koji se daju kroz tri tjedna. Kod nekih životinja, potrebno je obaviti i nekoliko transfuzija krvi.
 
Iako tretman oboljelih pasa antibioticima može kontrolirati akutnu infekciju, antibiotici ne mogu u potpunosti izliječiti životinju. To može rezultirati da mnogi inficirani psi postanu prijenosnici.
 
Bolest se prevenira na način da se provode sve mjere u svrhu zaštite ljubimaca od krpelja i buha. Proizvodi koji se koriste, odbijaju i ubijaju krpelje i buhe te na takav način spriječavaju širenje različitih, krpeljima i buhama, prenosivih bolesti.
 
U svakom slučaju, prema krvnoj slici se ne može utvrditi, odnosno, sa sigurnošću postaviti dijagnoza gore navedene bolesti. Za to je potrebno obaviti neke od gore navedenih dijagnostičkih postupaka i utvrditi postojanje uzročnika.

Iz tog razloga, savjetujem Vam da se obratite svom veterinaru na daljnje konzultacije ili zatražite drugo mišljenje.

OZNAKE: